2017: 69 książek - 2016: 75 książek - 2015: 78 książek - 2014: 89 książek - 2013: 60 książek
zBLOGowani.pl
Blog > Komentarze do wpisu
Dziennik pisany w maju (odc. 2)

 


(Imogen Cunningham, Kwitnąca magnolia, ok. 1925, © 2018 Estate of Imogen Cunningham, Museum of Modern Art, Nowy Jork, źródło: tumblr.com)

 

12.

Żeby nie uciekać się znowu do mapy (w notesiku jest już dwunasta), opowiem Wam jak było. Wsiadam z wózkiem do tramwaju pod Halą. Piramida wieku: odwrócony trójkąt. Łapy przy dupie - woła jedna staruszka do drugiej, a ta druga łap nie trzyma, aż staruszek obok już chciał nią potrząsać, coby ją przekonać. Nieładnie - skomentował inny staruszek obok wózka.

Nagrodę muzealną otrzymało Muzeum Wojennego Dzieciństwa w Sarajewie, opowiadające o wojnie tak jak się starało o niej mówić gdańskie muzeum (nie historia, ale historie) nim przejęli je ignoranci wołający Polska, Polska, którym umysłem bliżej do maszerujących po Gdańsku chłopców w mundurkach koloru palisandru. Ci, co nie zrozumieli podstawowej lekcji z wojny: każda niepotrzebna duma i zbytnia cześć dla pojęć abstrakcyjnych prowadzi do nieszczęścia. (Jeszcze ten nieszczęsny plakat, który wywiesili. Świat byłby lepszy, gdyby ludzie z innych krajów byli bardziej podobni do Polaków. Na muzeum, które opowiadać miało dokąd wiedzie poczucie bycia lepszym od innych.)

13.

Msze z Dzieckiem spędzamy pod kościołem (dopiero błogosławieństwo na koniec powoduje u Dziecka nagły przypływ chęci wejścia do środka). Dzisiaj przez kościelną furtkę wmaszerowała około ewangelii homoseksualna para, kaczek krzyżówek. W czasie kazania całowała się na oczach Dziecka, wydreptywała ścieżki ku Dziecka wielkiemu zadowoleniu, wystawiała kacze szyjki. (Co Bóg chce nam powiedzieć wysyłając homoseksualne kaczki na mszę?)

Wieczór był kwitnący robiniami, ciepły, w sam raz na passeggiatę (nie żaden rześki majowy, ale taki duszny jak latem na Wyspie, a nie w Fobema). Marzy mi się już Południe.

14.

(c.d) ale przecież - jak donosi prasa - przenoszą się do Polski ulubione aleksandretty. Radość południowych miast.

"Stanem lirycznym nie są bowiem bezpośrednie doznania subiektywnych uczuć, lecz ich estetyczna kontemplacja." (...) Siłę wyrazu można osiągnąć dzięki oddaleniu się od własnego "ja" (A. Franaszek, Herbert, t. 1,s. 294, cytat z Ostapa Ortwina). To, co tak dręczy autora bloga - utracona umiejętność wzniesienia się ponad emocje. Ćwiczenia z poezji chińskiej. Kontemplacja ptaków za oknem i roślin ozdobnych. Cokolwiek próbuję, zawsze wracam do rzeczy prostych i nie do opisania: zapisów zmysłów i odczuć.

Oko, które nie potrafi oderwać się od obrazu.

15.

Dopiero teraz, w kontekście powyższego cytatu, zrozumiałem, co to znaczy, że fajka nie jest fajką (u Magritte'a).

Na Hajoty kwitnie jaśmin. 

16.

Co ja im powiem? - martwię się, stary piernik, w tych swoich śmiesznych garniturach (prosto z pralni), zalany deszczem przy metrze Wierzbno. Ta wyszczekana, co jedzie za ocean i ustawicznie ucieka z zajęć, zauważa coś ironicznie. W pewnym wieku odechciewa się już ironii. Skrzeczę więc, gderam i opowiadam o ludobójstwie.

Wy się kłócicie? - dziwi się P. nad kotletem schabowym, niedobrym, w tej piwnicy dobre mają tylko ziemniaki. Nie opowiadam jej wiele. Nie pozna więc okopów spod Verdun, wspaniałych szarż Napoleona i odwrotów spod Stalingradu. Nie spostrzega nawet jak pakuję na wieczór żelazne racje prowiantu.

17.

Przyszło do mnie słowo cudeńko. I wiem nawet, o czym bym pisał układając listę cudeniek, tak jak kolekcjoner przyszpila w swoich zbiorach rzadkie motyle. Ale ufam - elektroniczny ekshibicjonista - że się nie dowiecie nic o cudeńkach, bo muszę mieć coś dla siebie. Coś, czego nie zapiszę.

Natknąłem się na redaktor M. w przejściu podziemnym. Redaktor M. pędziła w kierunku placu zabaw, ja też. Ona biegła zadawać pytania, ja silić się na odpowiedzi.

18.

Biodro, fragment muślinu, cień ramienia, przywidokom poświęcał niewiele czasu. Ot, jakieś przebłyski, że jest coś innego poza kalendarzem, w którym wszystko wiadomo.

19.

Kazanie sejmowe: mówić się dziś powinno nie o władzy nieludzkiej, niesprawiedliwej, bez serca, ale o bezbożnej. Podobnie jak bezbożny okazał się hierarchiczny Kościół, którego braknie na podłodze Sejmu. Ten, co tak głośno wołał o ochronie życia. Jeśli ktoś miał złudzenia dokąd prowadzi ten mariaż tronu i ołtarza, chyba się ich pozbył. Czytajcie Mateusza, rozdział 23, czytajcie o Polsce:

Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje ornaty i wydłużają frędzle u stuły. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w kościołach. Biada wam, arcybiskupi i biskupi, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą. Z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości. 

 

sobota, 19 maja 2018, kozmo1

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack URL wpisu: